Steinþór Pálsson, bankastjóri segir:

"Árið 2011 var á margan hátt gott ár fyrir Landsbankann og við náðum flestum markmiðum okkar. Meginverkefnið var endurskipulagning skulda viðskiptavina bankans og hefur mikið áunnist á því sviði. Þó er enn verk að vinna og staða margra er erfið. Það er keppikefli allra, hvort sem er innan bankans eða utan, að efnahagslífið vaxi og hagur heimila og fyrirtækja vænkist. Nýfallnir dómar hafa ekki verið nægjanlega skýrir og hafa því valdið óvissu um hvernig fara á með ólögmæt lán og haga endurútreikningi þeirra. Við höfum kosið að sýna ítrustu varúð í mati okkar á áhrifum dóms Hæstaréttar um vexti frá í febrúar."

Úr fréttatilkynningu 16. mars 2012

Arðsemi eigin fjár

Arðsemi eigin fjár á árinu 2011 var 8,8% samanborið við 15,9% árið 2010. Arðsemiskrafa eigenda bankans var 10,6% á árinu 2011. Ef tekið er tillit til gjaldfærslu vegna virðisaukningar á skilyrta skuldabréfinu nam arðsemi eigin fjár 23,1%.

Eiginfjárhlutfall (CAD)

Eiginfjárhlutfall (CAD) bankans segir til um styrk bankans til að mæta áhættu. Hlutfallið hefur hækkað um 1,9 prósentustig á árinu 2011 og er nú vel yfir 16% kröfu FME.

Bankinn styrkti erlenda lausafjáreign sína verulega á árinu 2011 og endurspeglast það í 60 milljarða króna aukningu á liðnum markaðs-skuldabréf. Hlutabréf aukast um

16,6 milljarða, fyrst og fremst vegna gangvirðisbreytinga. Útlán hækka um 46 milljarða króna, m.a. vegna samruna við Spkef og tilfærslu úr liðnum eignir til sölu í efnahagsreikningi

Aðrar eignir aukast um 37 milljarða króna og skýrist það að stærstum hluta af kröfu á ríkissjóð vegna samruna við Spkef.

Eignir til sölu lækka um 75 milljarða króna, sem skýrist af sölu á eignarhaldsfélaginu Vestia ehf. og Icelandic Group hf. á árinu 2011.

Eignir til sölu

Skuldir tengdar eignum til sölu

Lausafjárstaða bankans er mjög sterk, en lausafjáreignir námu rúmum 240 milljörðum króna í lok árs 2011. Greiðslugetuhlutfall innlána var 43,2% í árslok, en hlutfallið mælir laust fé sem hlutfall

af heildarinnlánum. Fjármálaeftirlitið gerir kröfu um að hlutfallið sé að lágmarki 5%, en bankinn er með eigin markmið um að hlutfallið sé ekki lægra en 20%.

Innlán fjármálafyrirtækja lækkuðu á árinu um 35 milljarða króna og skýrist það af þátttöku þeirra í gjaldeyrisútboðum Seðlabanka Íslands.

Innlán viðskiptavina jukust um 72 milljarða króna og má rekja það að stærstum hluta til samrunans við Spkef.

Þann 16. desember 2009 sömdu Landsbankinn og Landsbanki Íslands hf. (LBI) um uppgjör vegna mismunar á eignum og innlendum innistæðum sem færðar voru til Landsbankans. Gefið var út skuldabréf í erlendum myntum til 10 ára og er skuldabréfið afborgunarlaust 

fyrstu fimm árin. Að auki fékk LBI 18,7% eignarhlut í bankanum.

Landsbankinn og LBI sömdu jafnframt um að ákveðinn hluti af lánasafni bankans yrði sérmerkt (e. ring-fenced) og virðisaukning af þeim lánum myndi skiptast 15% / 85% milli Landsbankans og LBI.

Virðismatið mun fara fram í lok árs 2012 og í framhaldinu mun bankinn gefa út 5 ára skuldabréf til LBI að því gefnu að virðisaukning hafi orðið í lánasafninu.

Viðbótarskuldabréfið getur að hámarki orðið 92 milljarðar króna. Verði bréfið gefið út

að fullu mun LBI láta allan eignarhlut sinn af hendi til Bankasýslu ríkisins. Hlutfallslegt virði skuldabréfsins hefur áhrif á hversu stóran eignarhlut LBI lætur af hendi í lok árs 2012.

Eigið fé

Skilyrt skuldabréf

Skilyrta skuldabréfið til LBI stendur í 60,8 milljörðum króna. Ef lokavirði bréfsins yrði eins og staðan er nú myndi LBI afhenda Bankasýslu ríkisins u.þ.b. 11% hlut í bankanum og Bankasýsla

ríkisins færi því með tæplega 93% af hlutafé bankans. Ef miðað er við bókfært virði eigin fjár er virði hlutarins í dag um 186 milljarðar króna. Eignar-hlutur ríkisins hefur því hækkað

um 63 milljarða króna frá stofnun bankans. Á sama tíma var fjármagnskostnaður ríkisins af eiginfjárframlaginu, sem bankanum var upphaflega lagt til, um 35 milljarðar króna. Virði  

eignarhlutar ríkisins hefur því aukist um 29 milljarða króna umfram fjármögnunarkostnað.

Rekstrarafkoma og arðsemi á árinu 2011 í samanburði við árið 2010 litast af mögulegum áhrifum dóms Hæstaréttar um réttmæti þess að nota viðmiðunarvexti Seðlabankans aftur í tímann við endurútreikning

erlendra lána. Bankinn færir varúðarfærslu upp á 38 milljarða króna í rekstrarreikningi 2011 vegna dómsins.

Þegar litið er á rekstrarreikninginn sést að undirliggjandi rekstur bankans stendur styrkum fótum. Hreinar vaxtatekjur á árinu 2011 námu 32,6 milljörðum króna samanborið við 24,7 milljarða króna á árinu 2010. Því til viðbótar hafa hreinar þjónustutekjur aukist um 23% á árinu og standa því undir stærri hluta rekstrarkostnaðar. Aðrir þættir sem falla undir óreglulega liði eru t.d. aðrar tekjur og hagnaður af aflagðri starfsemi. Samtals eru óreglulegir tekjuliðir um 24 milljarðar króna sem ekki er rétt að gera ráð fyrir til framtíðar, en á móti kemur einskiptis gjaldfærsla upp á 38 milljarða króna sem ætlað er að mæta mögulegum áhrifum af nýföllnum dómi Hæstaréttar frá 14. febrúar 2012. Ljóst er þó að fleiri dómar þurfa að falla áður en endanleg niðurstaða fæst.

Rekstrarkostnaður hefur hækkað um 3,6 milljarða króna milli ára og skýrist það einna helst af viðbótarkostnaði sem leggst við rekstrarkostnað bankans í kjölfar sameiningar við Spkef og Avant. Áætlaður viðbótarkostnaður vegna samrunanna er u.þ.b. 1,6 

milljarðar króna. Aðrar hækkanir skýrast af beinum kostnaði vegna sameininganna auk áhrifa samningsbundinna hækkana vegna kjarasamninga, vegna fjölgunar starfsmanna við endurútreikning lána og vegna starfslokagreiðslna.

Vaxtamunur af meðalstöðu heildareigna nam 2,9% á árinu 2011 í samanburði við 2,3% á árinu 2010. Hækkunin skýrist m.a. af því að hlutfall eigna sem ekki bera vexti lækkar á árinu einkum vegna efnahagsliðarins Eignir til sölu. Virðisrýrnun eykst um 24 milljarða króna, m.a. vegna varúðarfærslna í tengslum við dóm Hæstaréttar. Virði hlutabréfasafns bankans sem að stærstum hhluta er vistað í Horni, dótturfélagi bankans, hækkaði um tæpa 16 milljarða króna á árinu 2011. Með leiðréttingu lána úr erlendri mynt yfir í íslenskar krónur á árinu 2011 minnkaði ójafnvægi í gjaldeyrisjöfnuði og var gengismunur gjaldeyris því óverulegur á árinu.