Fyrsti vaxtadagur

Fyrsti vaxtadagur er upphafsdagur lánstímans, dagurinn þegar lántaki fær andvirði lánsins afhent.

Fyrsti gjalddagi

Fyrsti gjalddagi er almennt mánuði eftir fyrsta vaxtadag, en stundum er samið um annað. Hér má stilla fyrsta gjalddaga til að reikna með. Hann verður þó alltaf að vera síðar en fyrsti vaxtadagur.

Lánstími

Lánstíminn er tíminn frá fyrsta vaxtadegi til síðasta gjalddaga, í mánuðum talið.

Þar af afborgunarlaust

Hægt er að haga lánagreiðslum þannig að í fyrstu séu ekki greiddar neinar afborganir á gjalddögum, heldur aðeins vextir og greiðslugjald. Slíkir gjalddagar nefnast vaxtagjalddagar.

Ef vaxtagjalddagar eru notaðir, þá dreifist greiðsla höfuðstóls á þá venjulegu gjalddaga sem eftir eru. Afborganir af höfuðstóli verða því hærri á hverjum venjulegum gjalddaga, til að bæta það upp að ekkert var borgað af höfuðstólnum í fyrstu.

Þar af greiðslulaust

Hægt er að haga lánagreiðslum þannig að í fyrstu séu ekki greiddar neinar greiðslur, hvorki afborganir né vextir. Slíkt tímabil í upphafi lánstímans nefnist greiðslulaust tímabil; það má vera 0, 12, eða 24 mánuðir að lengd.

Þeir vextir sem hefðu átt að greiðast á þessum niðurfelldu gjalddögum leggjast þess í stað á eftirstöðvarnar fyrir þær greiðslur sem eftir eru.

Greiðslubil

Algengast er að greiðslur af láni fari fram mánaðarlega. Hægt er að hafa fleiri en einn mánuð á milli greiðslna, en bilið hleypur alltaf á heilum mánuðum. Lánstíminn er þetta bil, margfaldað með fjölda gjalddaga:

Lánstími = Greiðslubil × Fjöldi gjalddaga

Eftirstöðvar áhvílandi lána

Ef önnur lán eru þegar áhvílandi á fasteigninni, þá hefur sú veðsetning áhrif á vaxtaálagið sem leggst ofan á grunnvextina fyrir þetta nýja lán.

Eftirstöðvar áhvílandi lánanna, ásamt verðmæti eignarinnar, ákvarða veðsetningarhlutfallið fyrir þessa nýju lántöku. Höfuðstóll nýja lánsins ákvarðar síðan veðsetningarhlutfallið eftir lántökuna. Loks ákvarðast vaxtaálagið af þessum tveimur veðsetningarhlutföllum og skilgreindu vaxtaálagi fyrir hvert veðsetningarbil.

Andvirði láns

Andvirði láns er sú upphæð sem látin er lántaka í té í upphafi lánstímans. Andvirðið nemur lánsfjárhæðinni að frádregnum upphafskostnaði lánsins, þ.e. stimpilgjaldi, lántökugjaldi og skuldabréfsgjaldi.

Lánsfjárhæð

Fjárhæð láns er höfuðstóll þess í heild, að meðtöldum upphafskostnaði þess (stimpilgjaldi, lántökugjaldi og skuldabréfsgjaldi).

Markaðsverð fasteignar

Þetta er umsamið kaupverð, eða markaðsverð metið af löggiltum fasteignasala.

Þetta verð er notað til að ákvarða veðsetningarhlutföll út frá eftirstöðvum áhvílandi lána og höfuðstóli nýja lánsins.

Hámarksveðsetning

Framkvæmdalán er veitt gegn veði í fasteign, upp að ákveðnu hámarksveðsetningarhlutfalli. Þetta hámark er 70% ef afborgunum og greiðslum er ekki frestað, en lækkar ef fresta skal afborgunum eða greiðslum. Lægst fer hlutfallið í 54,3% þegar greiðslum er frestað í 2 ár og afborgunum í 7 ár.

Veðsetningarhlutfall

Hér birtist veðsetningarhlutfall eignarinnar eftir lántökuna. Þetta hlutfall er:

veðsetning = (áhv + lánsupphæð) / markaðsverð

Vextir lánsins fara eftir þessu hlutfalli, og veðsetningarhlutfallinu sem hvíldi á eigninni fyrir lántökuna.

Vextir á ári

Ársvextir láns (í prósentum), þ.e. nafnvextir, tákna hversu mikla vexti (í krónum) þyrfti að borga af höfuðstólnum á einu ári, ef hann breyttist ekkert yfir árið:

Vaxtagreiðsla á ári = Höfuðstóll × Ársvextir

eða á mánaðarlegum gjalddögum:

Vaxtagreiðsla á mánuði = Höfuðstóll × Ársvextir / 12

Vextir almenns fasteignaláns fara eftir veðsetningu. Ef upphæð lánsins (eða annarra lána sem eru á undan í veðrétti) er stór hluti af markaðsverði veðfasteignarinnar, þá hækkar það vexti lánsins.

Verðbólguspá

Í verðtryggðu láni fara greiðslurnar eftir efnahagsþróun, og ekki er hægt að vita hana fyrir. Lánareiknirinn gerir því ráð fyrir tiltekinni verðbólguprósentu („verðbólguspá“) til að spá fyrir um verðbæturnar. Hér má stilla verðbólguspána; sjálfgefna gildið 0% er aðeins gefið sem dæmi.